Dame met hond ontmoet dame zonder hond

De ontmoeting heb ik toevallig gehoord en gezien. Ik zat langs een wandelpad op een bank, mijn fototoestel in de hand. Komt een dame met hond aangewandeld. Ik kijk met wantrouwen naar dat duo. Ik hou niet van snuffelende, snuivende, kwijlende, likkende honden. Als ik vaststel dat ze blaffend en zonder leiband de straat op komen, ik keer om. Desnoods drie straten omlopen om aan dat gevaar, toch in mijn ogen, te ontkomen.
De hond op het wandelpad loopt aan de leiband, dat stelt mij enigszins gerust. Enkele meter van mijn zitbank vandaan spreekt een dame zonder hond de dame met de hond aan. Ik zit gelukkig buiten bereik van de leiband, wel binnen gehoorafstand.
De dame zonder hond opent het gesprek.

‘Dag Mevrouw V, dat is een tijdje geleden. Je hebt intussen een nieuwe hond zie ik, een mooi beest. Ik denk dat is weer een rashond.’
‘Ja, het is rashond, ja… maar… hij is al elf jaar oud.’
‘Elf jaar, dat zou je niet zeggen. Dat heb je wel met rashonden, dat ze er goed blijven uitzien ook al worden ze oud.’
‘Ja maar… hij heeft een beetje last van zijn spijsvertering.’
‘Staat hij op dieet?’
‘Ja… maar ik ben niet streng met dat dieet, hij is toch al oud.’
‘Ik moet zeggen, hij ziet er toch goed uit voor zijn leeftijd.’
‘Ja maar… hij verliest soms een beetje urine.’

‘Het is wel een rustig beest, hij staat hier op zijn gemak te wachten.’
‘Ja maar… dat is omdat ik mee ben. Hij wordt nerveus als hij alleen is met mijn man, hij durft wel eens happen naar mijn man, hij kan niet tegen mannen denk ik.
‘En daarom ga jij ermee wandelen.’
‘Ja maar… ik moet toch ook opletten dat er niet veel volk is langs het pad, hij kan daar niet tegen als het druk is.’
‘Het is een schoon beest, met die vlekken en zo.’
‘Vind ik ook, ja… maar… hij komt van het asiel. Ik had er medelijden mee en heb hem meegenomen.’
‘En je man… zag dat ook zitten, een nieuwe hond?’
‘Ja, ja, maar… ik heb moeten een zetel bijzetten voor de hond. Hij gromde naar mijn man als die thuis kwam van zijn en in de zetel ging zitten, de hond wilde ook een zetel voor zijn eigen.’
‘Een beest met een eigen gedacht.’
‘Ja… maar een beetje lui. Ik moet hem meetrekken om het huis uit te geraken.’

Ze namen afscheid. De dame met hond kwam in mijn richting. Weglopen was geen optie, ze waren te dichtbij. Dus ik bleef zitten. Mijn blik gericht naar de boomkruinen boven het wandelpad. Want het schijnt dat je honden best niet direct in de ogen kijkt.
Ja maar…
Ik heb dat beest toch wel in de gaten gehouden, vanuit mijn ooghoeken. Je weet maar nooit met een hond met een eigen gedacht die hapt naar mannen.

dsc_0700

PS Ik zocht een foto die paste bij mijn tekst. In mijn bestand vond ik deze foto van Luca, een hond met een hoog energiegehalte. Of hij een rashond is, niet uitgezocht. Hij was enkele zomers geleden een dag lang  onze metgezel tijdens een wandeling in de Pyreneeën. Dat hij zichzelf had uitgenodigd om met Martine en ik mee te wandelen, hadden we aanvankelijk niet door. Wij spreken ook geen honds.
Ja maar…  een dag lang een hond mee op stap. Ja ik weet het, ik ben geen hondenliefhebber. Maar hond Luca  was zonder meer en zonder maar een leuk gezelschap. Vandaar dat hij  op de foto mocht.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

w

Connecting to %s