Een kleine moeite kan een wereld van verschil maken

Ik ben laatst gaan wandelen in het meersengebied aan onze achterdeur. De straat over, de velden in. Een wandeldomein om te koesteren.


Ik had mijn fototoestel bij om plaatjes te maken van het groener wordend weideland. Ook plaatjes gemaakt van dat wat ik zag langs mijn pad, toen mijn blik grondwaarts werd getrokken.

De matras, de volle reistas, het blik, de fles, het aquarium, de plak isolatiemateriaal… Het is rommel, afgeschreven: c’est bon à mettre aux ordures. Ok maar niet hier. Moet ik nu roepen: wie doet nu zoiets?

Voor het hier terechtkwam was dat alles van iemand, nu het hier ligt blijft het wel van iemand. Ook achtergelaten afval blijft van iemand en blijft iemands zorg en werk. En het kost handenvol geld, tenzij dit niemand ter harte neemt en alles blijft liggen. Maar… die spullen gaan wel jaaaaaaaaaaaaren mee. Van minimum 5 jaar tot naar schatting enkele tienduizenden jaren. Veel van dat spul is dus echt taai in verteren en verdwijnen en vooral in niet verteren en dus blijven liggen.

Er zijn meerdere namen voor die rommel: zwerfvuil, sluikstort, verdwaald vuil, nonchalant achtergelaten stortvuil, straatvuil. Dat op de foto’s kan ik misschien veldvuil noemen.

Tonnen worden er jaarlijks gestort van dat zwerfvuil. Een blik hier en een blik daar, een matrasje hier en een isomootje daar, eentje per eentje. Maar veel kleintjes maken ook hier een groot (stort).

Even opgezocht bij Ovam (Openbare Vlaamse Afvalstoffenmaatschappij).

De hoeveelheden opgeruimd zwerfvuil in Vlaanderen (inclusief vermeden zwerfvuil in straatvuilnisbakken) bedragen ruim 25.300 ton in 2013. Hiervan wordt 90% opgeruimd door de lokale besturen (gemeenten en intercommunales) en 10% van agentschappen van de Vlaamse overheid en andere partijen. Daarbinnen is het vermeden zwerfvuil uit straatvuilnisbakken 7.800 ton.

Nog van dezelfde Ovam-bron: uit onderzoek komt naar voren dat de totale kosten van het zwerfvuilbeleid in Vlaanderen op circa € 61,5 miljoen per jaar moeten worden geschat. Dit is circa € 9,61 per inwoner.

Op het land tonnen van dat spul, in zee tonnen van dat spul waar het zelfs hele eilanden vormt, plastieksoepeilanden. Met al die weggegooide rommel vullen vissen, walvissen, dolfijnen, zeevogels hun maag en gaan dan dood aan dat afval. Afval dat eerst van iemand, dan van niemand is en toch terugkeert, soms terugkeert tot in ons bord.

Jammer vind ik, jammer.

Terug naar de meersen aan onze achterdeur. Een mensenhand deponeert een blik, een fles, een aquarium… een mensenhand zal het hier weer weghalen, vrijwilligers of betaalde lieden, om de buurt weer eens proper te maken.

En al dat zwerfvuil is geen verdwaald vuil aangevoerd door de wind, er is moeite gedaan om het hier in de meersen achter te laten. En het is en blijft een kleine moeite om dat alles daar te gaan deponeren waar de recyclage kan beginnen. Een kleine moeite maakt uiteindelijk een propere wereld van verschil.

Ik moest het eens kwijt van al dat zwerfafval, dat niet weg is met de act van het weggooien.

Advertisements

One thought on “Een kleine moeite kan een wereld van verschil maken

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s