Welkom

verteller 1-6544

Onlangs besloten: ik maak een schrijversblog.
Welkom!

De vele voorbije jaren heb ik stapels aantekeningen gemaakt over wat ik heb ervaren, gedroomd, gehoord, gezien. Op losse bladen die in kaften verdwenen, in schriften die op stapeltjes kwamen te liggen. Gevuld met korte, lange,halve en hele zinnen. Aangevuld met letterwoorden, pijlen, sterretjes, streepjes.

Toen ik met mijn vers diploma, halfweg de jaren 70 van vorige eeuw, in de sociale sector binnenstapte als een volslagen groentje was ik mij niet bewust van het leven dat zich binnen de muren van die instellingen afspeelde. Ik dacht er het gewone leven aan te treffen maar veel was voor mij buitengewoon, speciaal, vreemd.
Soms was het de intensiteit van de emoties die opvielen, een andere keer het bizarre van bepaald gedrag. Het vele vergaderen viel op. Het steeds maar weer problemen moeten uitpraten. Het vastlopen in eeuwigdurend overleg om maar niemand over het hoofd te zien. Ik volgde met verwondering de groeiende stapel begrippenkaders en theoretische modellen die in het werkveld werden binnengeloodst.

Maar na verloop van tijd kwam ik tot het besef dat ook daar eigenlijk de gewone dingen van het gewone leven werden en worden uitgespeeld. Na een ruzie mekaar de hand geven of wrokkig blijven om het spelletje te rekken, mensen die mekaar niet kunnen uitstaan en mekaar niet kunnen missen. Er zijn de montere, frisse lieden en zij die zich in zuchtigheid wentelen, mensen die rechtuit hun gedacht zeggen en zij die zich daar aan storen, lange tenen en korte lontjes…

Kortom daarbinnen trof en tref ik een wereld vol verhalen. Verhalen over wat het is om daar te leven en te werken, in die wereld van de zorg voor mensen met een beperking (om de actuele woorden te gebruiken).
Verhalen uit die wereld komen hier terecht op mijn schrijversblog en in een volgend boek dat ik aan het schrijven ben.

 

 

 

 

 

Advertisements